Παιδιά, όλοι όρθιοι. Μην κάθεστε!
Μπροστά! Κοιτάτε την κάμερα!
Ελάτε παιδιά!
Παιδιά ελάτε μπροστά και όρθιοι,
Μπροστά! Ευθεία. Εσείς οι δύο που τσακώνεστε...
Η δασκάλα στο σχολείο μας έδωσε μια αστεία εργασία...
"Πείτε τι θέλετε να γίνετε όταν μεγαλώσετε"
Έλα Νικολά, δεν είναι δύσκολο.
Είναι αμα δεν ξέρεις τι θες να γίνεις.
Οι άλλοι ήξεραν...
Ο Αλκέστ για παράδειγμα θέλει να γίνει Υπουργός.
Ο Αλκέστ είναι ο κολλητός μου. Ένας χοντρός που όλο τρώει.
Αυτό είναι λουκάνικο αίματος, θύμος δηλαδή, τα νεφρά του.
Κι αυτό είναι φλεγμονή. Φαίνεται βρώμικη αλλά πεντανόστιμη.
Γιατι να θελει να γίνει Υπουργός?
Mάλλον για τα δείπνα.
Χριστούγεννα στη γιαγιά με τη θεία Ντόροθυ και το θείο Ευγένιο.
Έλα μαζί μας στο Μπλοεντγορστ, γεμιστή γαλοπούλα με κάστανα.
Ο Τζέφρι θα δουλεύει στον πατέρα του.
Ο Τζέφρυ ζει σ' ένα μεγάλο σπίτι με τεράστιο κήπο.
Έχει ακόμη και πισίνα σε σχήμα κρεμμυδιού.
Ο μπαμπάς του Τζέφρι είναι πολύ πλούσιος και του παίρνει ό,τι θέλει.
Μ' αυτό που δε θα πρεπε να ανακατεύεται κανείς... είναι το ντύσιμό του.
Επειδη ο μπαμπάς του δουλεύει πολύ, τον αφήνει με τον Άλμπερτ και τους άλλους.
Αυτός είναι ο Κλοτέρ. Του αρέσουν πολύ τα ποδήλατα.
Είναι ένα Υπέρ-ταχύτατο ποδήλατο!
- Γιατί έχει τσάντες απάνω? - Για πιο γρήγορες αποστολές!
Ο Κλοτέρ, θα γίνει πρωταθλητής ποδηλασίας.
# Κλοτέρ, τι έλεγα? # Ο Κλοτέρ είναι μονίμως απών απ την τάξη.
- Σκαλωσιές? - Τι είναι οι σκαλωσιές?
Κάτι με το οποίο κόβουν ξύλα?
Πήγαινε στη γωνία.
Συνέχεια τον βάζουν τιμωρία.
Καθώς δείχνει τους βαθμούς του, μάλλον θα του απαγορευτεί η τηλεόραση και το γλυκό.
Όταν πηγαίνει στο διευθυντή, να τι του λέει:
Οι γονείς σου σου δίνουν τα πάντα, για να πας μπροστά.
Η τελικές αναφορές, δεν έχουν καθόλου πλάκα.
Νικολά: Αφαιρείται συχνά, μπορεί και καλύτερα.
Ο μόνος που δεν τον νοιάζει είναι ο Έντ.
Έντ: Πειράζει τους άλλους στην τάξη και στο προαύλιο,
Μέτριοι βαθμοί.
Ο πατέρας μου δε μου λέει τίποτα. Ξέρεις γιατί?
Γιατι τον κοιτάζω στα μάτια.
Ύστερα κοιτάζει τον έλεγχο και δε μου λέει τίποτα.
Τι βαθμοί είναι τούτοι! Δεν έχει γλυκό απόψε!
Μάλλον εξαιτίας των ματιών του πατέρα του, δεν έπιασε το κόλπο.
Ο Έντ λέει ότι θέλει να γίνει συμμορίτης.
Μα αυτό δεν είναι δουλειά, συμμορίτης?
Πως δεν είναι! Αν δεν υπήρχαν συμμορίτες, δε θα υπήρχε αστυνομία.
Οπότε ο μπαμπάς σου θα ταν άνεργος και θα ζούσατε σε καλύβα.
- Τι είπες? - Είπα: θα ζούσατε σε καλύβα.
Ο Ρούφους θέλει να γίνει αστυνομικός, όπως τον μπαμπά του.
Στη σκανδαλιές όμως, είναι πρώτος.
Ε, παιδιά, για δείτε, ποιός είμαι?
- Ο Φράνκεστάιν? - Ο Δράκουλας?
- Το φάντασμα του Λούβρου? - Λυκάνθρωπος?
Όχι ρε σεις! Είμαι ο Μπουλιόν!
Ο Μπουλιόν, είναι ο επιθεωρητής του προαυλίου.
Τον κοροϊδεύουμε γιατί λέει συνέχεια: - Κοίτα με στα μάτια.
Κι ο Μπουλιόν, είναι σα σούπα με μάτια.
Δεν το καταλαβαίνω, τα μεγάλα παιδιά μας το λένε.
Του αρέσει να σου δίνει σειρές,
Θα γράψεις 100 φορές: Δε θα ξανακοροϊδέψω,
τον κύριο Επιθεωρητή με τέτοιο τρόπο,
αφού η κοροϊδία μου δε στέκει.
Αν κάποιος περνούσε απαρατήρητος, αυτός θα ταν ο Ανιάν.
Ο Ανιάν είναι ο καλύτερος στην τάξη και το σκυλάκι της δασκάλας.
Βασικά όμως, είναι μια μαμούνα!
Κυρία, κυρία, αυτοί μιλάνε.
Μπορείς να τον πειράξεις, αλλά όχι να τον δείρεις.
Επειδή φοράει γυαλιά.
Ο Ανιάν δεν ξέρει τι θέλει να γίνει.
Κυρία, αντιγράφει!
Ο μπαμπάς μου στην ηλικία μου ήξερε τι ήθελε να γίνει.
Συνέχεια λέει, ότι αν δεν είχε παντρευτεί τη μαμά,
θα είχε γίνει ποδοσφαιριστής.
Πρωταθλητής κολύμβησης.
ή, πρωταθλητής ποδηλασίας.
Πρωταθλητής κουτσομπολιού στα σίγουρα. Ίσως και παγκόσμιος.
Αυτός είναι ο Κος Μπλαντιόλ, ο γείτονας.
Δεν έχει δουλειά ο κύριος να κάνει απ το να ακούει συζητήσεις?
Τις ακούω χωρίς προκατάληψη, και τις φχαριστιέμαι. Όπως όλη η γειτονιά.
- Πρόσεχε... - Γιατί, τι θα κάνεις?
Τους αρέσει πολύ να τσακώνονται.
Τι είναι ο πρωταθλητής κουτσομπολιού?
Κι είναι κι η μαμά...
Η μαμά μου ήθελε πάντα να γίνει μαμά.
Δεν πιστεύω ότι θα θελε κάτι άλλο.
Οπότε, δεν ξέρω τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω.
Γιατί η ζωή μου, είναι σούπερ-καταπληκτική
και δε θα θελα να τ' αλλάξω με τίποτα.
Ποιος θα μου πει την ιστορία του Τομ του Δαχτυλίθρα?
- Έντ? -...ήταν μικρος?
Σωστά, παρακατω.
- Ρούφους? - Χρησιμοποιούσε το μέγεθός του για να κλέβει?
Όχι ακριβώς.
- Αλκέστ? - Δεν τρώει το φαγητό του, γι αυτό είναι μικρός
- Όχι ακριβώς. - Κυρία, κυρία, κυρία!
Νικολά?
- Κυρία, κυρία. - Άντε καλά, πες Ανιάν.
Λεγόταν Τομ ο Δαχτυλίθρας γιατί ήταν τόσο μικρός όσο μια δαχτυλίθρα...
Ήταν ο μικρότερος στην οικογένεια ενός φτωχού ξυλοκόπου,
Και εξαιτίας της φτώχειας αποφάσισαν ν' αφήσουν τα παιδιά τους στο δάσος.
Τότε...
Συγχαρητήρια Ιωακείμ.
Έκτακτο: Ο Ιωακείμ θα χει αδερφό!
Ησυχία!
Κλοτέρ, τι έγινε?
Κοιμόμουν μια χαρά κι ύστερα ήρθε ο μπαμπάς μου και με ξύπνησε.
Ντύθυκε γρήγορα, δεν ξυρίστηκε και μου πε: Έχεις αδερφούλη!
Και μετά?
Ύστερα με πήγε στη μαμά μου.
Ήταν σ' ένα κρεβάτι του νοσοκομείου, πασίχαρη όπως κι ο μπαμπάς μου.
Και δίπλα της... ο αδερφός μου.
- Και δεν είσαι χαρούμενος? - Για ποιο λόγο?
Φωνάζει όλη μέρα, κι ο μπαμπάς τον λέει γλυκούλη,
φωνάζω εγώ και τρώω ξύλο!
Μόλις πλησιάσω την κούνια, με κατσαδιάζουν.
- Πόσο μεγάλο είναι το μωρό? - Περίπου τόσο.
Οπότε θα ψηλώσει γρήγορα.
Ναι, και μετά θα μοιράζεστε το δωμάτιο σου.
Ποτέ! Είναι δικό μου δωμάτιο!
- Δε μπορείτε να τον κοιμήζετε στον κήπο? - Δεν έχουμε.
- Ε φτιάξτε τότε! - Ή στο γκαράζ?
Την έκατσα. Εγώ ποδήλατο ήθελα, όχι αδερφό.
Eίσαι καταδικασμένος. Θα τρώει όλα σου τα γλυκά.
Και δε θα μπορείς να πεις τίποτα γιατί θα σε λένε ζηλιάρη.
Ακριβώς, σε λένε ζηλιάρη και τ ακούς κι απο πάνω.
- Και πριν το καταλάβεις θα κοιμάσαι στο γκαράζ. - Στο λέω, είσαι καταδικασμένος.
- Τους είπες τίποτα όμως? - Όχι.
Αν κι ο μπαμπάς μου συμπεριφέρεται περίεργα.
- Πως? - Ήταν πολύ καλός με τη μαμά μου.
- Παράδειγμα? - Σήκωνε όλα τα βαριά ψώνια.
Και της έλεγε: Όχι καλή μου, θα κουραστείς.
Ούτε τα σκουπίδια δεν την άφηνε να βγάζει. Τρελό!
- Μαμά? - Ναι, γλυκέ μου!
Πως γίνονται τα μωρά?
- Α, να, ήρθε ο μπαμπάς! - Έκπληξη!
Για τον Νικόλα, που έχει ένα σκληρά εργαζόμενο μπαμπά.
Υπογραφή: Ρότζερ Μουσεμπούμ.
Ο κος Μουσεμπούμ είναι το αφεντικό του μπαμπά.
Κύριε, διαβάσατε το σημείωμα που άφησα στο γραφείο σας?
Ποιο σημείωμα?
Αυτό για την αύξηση? Σκέφτηκα απο τότε που...
Αργότερα. Τώρα σου χω δουλειά.
Οι δικοί μου τσακώνονται συχνά εκεί.
Σε κακομεταχειρίζεται κι εσύ δεν κάνεις τίποτα.
Τώρα υπογράφω την παραίτησή μου! Νικολά, μάζεψε τα πράγματά σου,
Θα φύγουμε με τροχόσπιτο.
Σούπερ! Πάω να φτιάξω τη βαλίτσα μου.
Η μαμά κι ο μπαμπάς ούτως ή άλλως, τσακώνονται.
- Τι πήρες πάλι? - Τίποτα σημαντικό, ήταν πολύ καλή ευκαιρία.
- Έχεις και λεφτά στην άκρη? - Ε και τι, θα χρεωκοπήσουμε?
Θα βάλουμε και στην άκρη! Να το βάλω στο τραπέζι?
Μα νόμιζα ότι ο Κος Μουσμπούμ είπε...
Δεν είναι σίγουρο. Λοιπόν, που τη θέλεις?
Δεν είναι σίγουρο? Δεν έχουμε λεφτά να πληρώνουμε για τηλεόραση,
Δεν έχουμε καν ξεχρεώσει το αυτοκίνητο.
Και τι θες, να την πάω πίσω? Τι θες να κάνω?
Μη με αγχώνεις, δεν το μπορώ!
Στο τέλος όμως πάντα τα βρίσκουν.
Καλά. Βάλτη εκεί.
Και σχεδόν πάντα χωρίζουν.
- Νικολά? - Ορίστε!
- Χωρίζουμε. - Μάλιστα.
Νικολά, θα πρεπε να γράψεις ένα γράμμα
να ευχαριστείς τον κύριο Μουσεμπούμ,
Αγαπητέ κύριε...όχι... Μουσεμπούμ αγαπητέ κύριε,
Όχι...Αγαπητέ Κε Μουσεμπούμ, Περίμενε...αγάπη μου,
Καλύτερα, Κύριε ή κύριε Μουσεμπούμ?
Δεν ακούω τίποτα απ' την κουζίνα.
Καλύτερα, Κύριε ή κύριε Μουσεμπούμ?
- Καλύτερα Κύριε Μουσμπούμ. - Μπα, πολύ συνηθισμένο.
Αφού ξέρεις καλύτερα τι με ρωτάς?
Καλώς...Μουσμπούμ, αγαπητέ κύριε... κενό,
Εξεπλάγην με την έκπληξή σας...όχι
Χάρηκα πολύ με τη χαρά που...όχι Εξεπλάγην απ το εντυπωσιακό σας...όχι,
Εξεπλάγην χαρούμενα απ' τη μεγάλη σας έκπληξη,
Ω ναι, κάνε το ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ τελικά.
Καλά...τη μεγάλη σας έκπληξη, Το όμορφο δώρο σας παρέλαβα...
- Το... - Σούπερ-δώρο?
Όχι...το υπέροχο δώρο σας.
Ο μικρός έχει δίκιο, το σούπερ ακούγεται πιο φυσικό...
Μα πως να γράψουμε αμα μας διακόπτεις συνέχεια?
Λοιπόν, το όμορφο δώρο σας. Επόμενη σειρά.
Ειλικρινά δικός σας....όχι...
Ειλικρινά δικός σας ή δικός σας?
Γράψε...Με αγάπη...και τελειώσαμε. Δώσε μου.
Νικολά, σε παρακαλώ.
Νικολά!
Σταμάτα αυτό το ενοχλητικό παλιόπραμα!
Άρα, δε θα βρω καλύτερη δουλειά.
Κι αν τους καλέσουμε σε δείπνο? Τότε θα δούνε πόσο καλός είσαι μωρό μου.
"Ούτε τα σκουπίδια δεν την άφηνε να κουβαλήσει."
- Άσε αγάπη μου, θα πάω εγώ... - Τι γλυκός που είσαι.
- Που είναι οι φλυτζάνες? - Άσε θα το κάνω εγώ.
- Δεν πειράζει, κανένα πρόβλημα. - Μα άσε θα το κάνω εγώ.
- Θα αποκτήσω αδερφό! - Που?
Δεν ξέρω, αλλά όλα γίνονται όπως τα πε ο Ζακίμ!
Μα καλά, που είναι ο Ζακίμ?
Παιδιά.
Δεν έχει μάθημα σήμερα, θα σας δει ο γιατρός.
Κυρία, ο Ζακίμ δεν ήρθε.
Το ξέρω, μας ειδοποίησαν οι γονείς του.
Ακολουθήστε με, ήσυχα.
- Παράξενο για τον Ζακίμ. - Μπορεί να φταίει ο αδερφός του.
Μπορεί να τον άφησαν οι δικοί του στο δάσος.
Όπως τον Τομ Δαχτυλίθρα.
- Πόνεσε? - Τρελός πόνος.
Τόσο που έπρεπε να μας δέσουν.
Δε θέλω, θέλω τη μαμά μου!
Τι έγινε? Μα ηρέμησε.
Αν είσαι καλός στο γιατρό θα σε απαλλάξω απ τα μαθηματικά.
- Ισχύει και για τα διαλείματα? - Ναι.
Εμπρός πάμε.
Θα σου δείξω κάποιες φωτογραφίες και θα μου πεις τι σκέφτεσαι.
Κατάλαβες?
Τι βλέπεις?
Το αυτοκίνητο του πατέρα μου.
Το σκάφος του πατέρα μου.
Το αεροπλάνο του πατέρα μου.
Βήξε πάλι.
Ωραία.
- Βήξε πάλι. - Φυσιολογικό.
Βήξε πάλι?
Παρακάτω.
Δεν ξέρω, δεν έχω διαβάσει.
Πες μου μόνο τι σκέφτεσαι.
Ένα ραντεβού?
Ραντεβού. Βλέπεις ένα ραντεβού?
- Δεν ξέρω. - Ένα ραντεβού.
- Δεν ήμουν εγώ. - Δεν ήσουν. Οκ.
Κι αυτό?
Δεν είναι δίκαιο. Δεν τις έκανα εγώ τις ζωγραφιές.
Βγάλε τα γυαλιά σου και πες μου τι βλέπεις.
Βγάλε τα γυαλιά σου, σου είπα.
- Κι αυτό? Τίποτα του μπαμπά σου? - Όχι, αυτή είναι η γούνα της μαμάς μου.
Την αγόρασε ο μπαμπάς μου.
Επόμενος. Χωρίς το ψωμί.
Ένα παιδί που βρίσκει ένα φασόλι.
Κι ύστερα το φυτεύει, και βγαίνει ένα μωρό,
και μεγαλώνει σιγά σιγά...
και γίνεται ένας γίγαντας, που αρπάζει το παιδί.
Και του τρώει τη σάρκα.
Και του λέω: Γιατί δεν έρχεστε για δέιπνο
με την κυρία Μπουσμπούμ?
- Και τι είπε? - Έξοχη ιδεά. Θα το συζητήσουμε και θα το κανονίσουμε.
Είμαι τόσο χαρούμενη! Μα πες μου,
τι γυναίκα είναι η κυρία Μπουσμπούμ?
Δεν έχω ιδέα, η γυναίκα του αφεντικού?
- Ναι, αλλά είναι σοφιστικέ ή... - Δεν ξέρω, δεν την έχω γνωρίσει ποτέ.
- Τέλοσπάντων, αν έρθει πρέπει να ναι όλα τέλεια. - Εννοείται.
Και με το Νικολά τι θα γίνει? Θα μείνει εδώ?
- Όχι, δε γίνεται. - Αυτό φοβάμαι.
Νικολά δεν τρώς? Δε θες να δυναμώσεις?
Κι αν συμφωνείτε το επόμενο Σαβ/κο θα πάμε εκδρομή στο δάσος.
Πρέπει απλά να κάνεις περισσότερα.
Κάνε ένα δώρο στη μαμά σου.
Ζαμπόν για παράδειγμα.
Έτσι θα δει ότι είσαι καλός και δε θα σε διώξει.
΄Οχι, πρέπει να της πάρεις δαχτυλίδι. Έτσι κάνει ο μπαμπάς μου.
Πάντα πιάνει.
Έχω μόνο 3 φράγκα.
Γεια σας. Μπορώ να σας βοηθήσω?
Θα θελα να αγοράσω λουλούδια για τη μαμά μου.
Τι γλυκό, τι τυχερή που είναι η μαμά σου.
Κι ύστερα θα τον αφήσουν στο δάσος.
- Πόσο έχουν αυτά τα τριαντάφυλλα? - Τρία φράγκα.
Σούπερ, θα τα πάρω.
Όχι. Το ένα τρία φράγκα.
Θα μου δανείσεις λίγα? Θα στα ξαναδώσω.
Συγγνώμη, τα δωσα για το κολατσιό μου.
- Εσύ? - Δεν έχω μία.
- Αφού παίρνεις χαρτζιλίκι. - Και? Δικά μου λεφτά είναι.
- Παλιοτσιγγούνη! - Είσαι.
Αμα δεν κρατούσα τα λουλούδια θα σου δινα μια...
Ηρεμήστε, παιδιά!
- Θα τα κρατώ εγώ. - Θα σου δώσω μία.
Δολοφόνε!
Τι όμορφο τριαντάφυλλο αγάπη μου!
Ο Κλωτέρ είχε δίκιο. Το σχέδιο έπιασε.
Τις επόμενες μέρες, έκανα τα πάντα για να ευχαριστήσω τη μαμά.
Μέχρι που έβαλα και το μπλέ κουστούμι που τσιμπάει.
Για να πάω με τη μαμά για δείπνο στην Κυρία Κόρτ Πλάγκ.
- Το βαλε για να σας αρέσει. - Πάρε ένα φιλάκι.
Α, να κι η Μαρί Εντγουιζ!
Αυτή είναι η Μαρί Έντγουιζ. Πολύ όμορφη, αλλά κορίτσι, οπότε αδιάφορη.
Δείξε το δωμάτιό σου στο Νικολά!
Τι να παίξουμε?
Θα παίξουμε τη μικρή νοσοκόμα.
Είναι πολεμος κι είσαι τραυματισμένος, και φοβάσαι και έρχομαι και σε φροντίζω.
Καλύτερα να παίξουμε χαρτιά.
- Ωραία, τι ξέρεις? - Το "δολοφόνο"!
Ξέρω κάτι καλύτερο.
Ήταν μπέρδεμα να παίζεις χαρτιά με τη Μαρί.
Για παράδειγμα, ερχόταν κοντά στα φύλλα μου.
Έπαιρνε το καλύτερο χαρτί μου.
Εγώ δε μπορούσα.
Ακόμη, όλα τα χαρτιά είχαν την ίδια αξία.
Έτσι με ένα 3άρι έπαιρνε το ρήγα μου.
- Μα... - Τι?
Κι ύστερα το έπαθλο.
Και πάντα έχανα.
- Κολλάει! - Ακίνητος.
Ύστερα έρχονταν οι φίλες της.
Και παίζαμε.
Μετά απο λίγο όμως...
...καλύτερα να άλλαζα σχολείο.
Γεια Νικολά.
Ωραία περάσαμε.
Γεια σου Μαρί, πέρασα πολύ ωραία μαζί σου.
Σε βρίσκω πολύ όμορφη κι ελπίζω να τα ξαναπούμε.
Τελικά όμως είπα....
"Είμαι περήφανη για σένα Νικολά." Η μαμά είναι πανευτυχής.
Αλλά κάθε προσπάθεια ήταν για το τίποτα.
Κι αύριο... θα περάσουμε ωραία στο δάσος.
Νικολά τι κάνεις? Άνοιξε.
Έλα...χα χα...πολύ αστείο. Άνοιξε τώρα.
΄Ανοιξε την πόρτα αμέσως.
Αυτό είναι απαράδεκτο! 'Ανοιξε αμέσως την πόρτα.
Πως δείχνεις έτσι την αγάπη σου! Νικολά, εγώ είμαι, η μαμά.
Άνοιξε.
Πως θα πάμε σπίτι αν δεν ανοίξεις?
Όλο το απόγευμα η μαμά κι ο μπαμπάς τσακώνονταν.
Δεν το πίστευα ότι η μαμά θα μ' έδιωχνε.
Τελικά κέρδισε ο μπαμπάς.
Φτιάξαμε μια μυστική ομάδα για να βοηθήσουμε το Νικολά.
Τι είναι μυστικη ομάδα?
Ήρωες που μαζεύονται για να βοηθήσουν τους ανθρώπους.
Και θα λεγόμαστε Τα Παιδιά-Σιντ!
Θα χουμε και το δικό μας μέρος.
Καλή ιδέα αλλά θα χουμε κωδικό.
"Απτόητο κουράγιο"!
Μόνο αυτοί που ξέρουν τον κωδικο θα μπαίνουν.
Παιδιά μαζευτείτε.
Ορίστε ένα σημείωμα απ τους γονείς μου.
"Συγχωρέστε τον Κλωτέρ που δεν έχει κάνει την εργασία του."
Ποιος το έγραψε?
" Μπαμπάς"
- Κυρία? - Ναι.
Αν ένα μήλο δεν είναι καλό, φεύγουμε?
Φυσικά.
Καθίστε!
Σηκωθείτε!
Καθίστε.
Παιδιά, με χαρά σας ανακοινώνω,
ότι ο Υπουργός Παιδείας θα επισκεφτεί το σχολείο μας.
Τον διαβεβαίωσα ότι θα έχει τις καλύτερες εντυπώσεις απο σας.
Και απευθύνομαι στη δασκάλα σας,
που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε...
τι θαύμα είναι η συνεργασία της κουλτούρας με την εκπαίδευση.
Θα κάνει μεγάλη εντύπωση.
Η δασκάλα μας όμως δε χάρηκε και πολύ γι αυτό το θαύμα.
Είχε ήδη δοκιμάσει κάτι μαζί μας. Ένα θεατρικο.
Μα Τζέφι, τι σόι κοστούμι είναι αυτό?
Μία παρέλαση.
Και δεξιά... μα τι κάνετε?
Δώστε προσοχή! Κι αριστερά, και δεξιά, κι αριστερά...
Τι προχειρότητες? Εσείς είστε τα καμάρια της Γαλλίας?!
Ακόμη και χορωδία. Κανένα αποτέλεσμα.
Λυπάμαι, έκανα ό,τι μπορούσα.
Μπορεί να μας καθυστερήσει απ την ύλη.
- Θα μπορούσαν να απαγγείλουν ένα ποίημα. - Μάλιστα.
- Το Κοράκι κι η Αλεπού ίσως? - Καλώς.
Εσύ φιλαράκο, πες μου Το Κοράκι κι η Αλεπού!
Δεν το ξέρω απέξω.
αλλά λέει για ένα κοράκι με ροκφόρ στο στόμα του.
Σοβαρά, τυρί καμεμπέρ ήταν.
Όχι, αυτό λιώνει στο στόμα και είναι τελείως αηδία.
Εντάξει όλοι. Σταματήστε.
Βγάλτε να ζωγραφίσετε.
- Κωδικός: - Απτόητο Κουράγιο!
Απτόητο Κουράγιο!
- Κωδικός: - Τρομερό Κουράγιο!
Τον κωδικό αλλιώς δε μπαίνεις.
Πολύ κουράγιο?
Σούπερ κουράγιο?
Ωραία, πρώτα θα χρειαστούμε αρχηγό. Εμένα.
- Και γιατί εσύ? - Γιατι έχω ντυθεί κατάλληλα.
- Ο δυνατότερος είναι ο αρχηγός. - Λάθος, ο μεγαλύτερος είναι...άρα εγώ.
Όχι, ο Κλωτέρ είναι ο οποίος έφυγε.
Δεν ερχόμαστε εδώ για να τσακωνόμαστε.
Μπορούμε και στο σχολείο.
Παρακαλώ? Μισό λεπτό να δω...
Κύριε? Ο Υπουργός θέλει να ορίσετε ημερομηνία.
- Να, κοίτα στην ατζέντα. - Καλώς κύριε.
- Τα μπλουζάκια σας κύριε είναι έτοιμα. - Ευχαριστώ, άστα εκεί.
Γυάλισα και τα παπούτσια σας.
Ακούς τι σου λέω?
Είπα: Άλλαξα γνώμη.
Δε θέλω να κάνω δείπνο στο Μασμπούμ.
Πως? Γιατι?
Δεν έχω φόρεμα, κοσμήματα και δεν οδηγώ.
Αγάπη μου, τι έπαθες?
Δε θέλω να με σνομπάρει η Κα Μουσμπούμ.
Γιατι να σε σνομπάρει?
Νομίζεις ότι η κυρία Μπουσμπούμ δεν έχει αυτοκίνητο?
Όχι! Παίρνει το λεωφορείο νομίζεις? Φυσικά όχι.
- Οπότε αυτή οδηγεί εγώ όχι. - Λογικό.
Νομίζεις ότι η κυρία Μπουσμπούμ δεν έχει φόρεμα για να βγει?
- Όχι, εγώ όχι. - Καθόλου.
Αυτό το πρασινο-μέντα φόρεμα που σου πήρα τότε...
- Αυτο φοράω πάντα. - Όχι πάντα.
Αρκετά συχνά όμως.
Νομίζεις ότι την κα Μουσμπούμ την νοιάζει μόνο η οικόγενεια και το σπίτι της?
Όχι, είναι μοντέρνα γυναίκα.
Λαμπερή, ανεξάρτητη, κι εγώ μια μίζερη.
Ξέρω μόνο να μαγειρεύω. Δε θα γίνω ρεζίλι σ ένα δείπνο.
Οπότε καλύτερα όχι δείπνο.
Καλώς τότε. Δε θέλω η γυναίκα μου να νιώσει ρεζίλι.
Αύριο θα πάμε να πάρεις ένα φορεμα απ τη γκαλερι Λαφαγιέτ.
- Και κοσμήματα? - Και κοσμήματα.
- Θα μου κάνεις και μαθήματα οδήγησης? - Κι αυτά.
Πόσο ακριβά μπορεί να ναι ε?
- "Κουράγιο"...λοιπόν...? - Φλεγόμενο!
Άρα, ο καθένας είναι αρχηγός της ομάδας του,
Παράδειγμα: Ο Τζέφρυ είναι αρχηγός του Έντ του Ρούφους εμένα και του Αλκέστ.
Ο Ρούφους είναι αρχηγός του Έντ, του Κλωτέρ κι εμένα...
Ο Έντ αρχηγός του Τζέφρυ του Ρούφους εμένα και του Αλκέστ.
Κι είστε όλοι στην ομάδα μου, σύμφωνοι?
- Ναι. - Και τι κάνουμε τώρα.
Εύρυκα! Ξέρω!
Θα καθαρίσουμε το σπίτι σου. Θα ναι τόσο χαρούμενοι που θα σ' αγαπήσουν.
Να σαι καλός Νικολά.
Θα γυρίσουμε σε 2 ωρίτσες, άμα συνεργαστεί η μαμά σου.
Τι είπες? "Αν η μαμά είναι συνεργάσιμη?"
- Τίποτα, δεν ξέρω. - Μάλιστα, το καλό που σου θέλω.
Έχουμε 2 ώρες.
- Γκάζι, - Σταμάτα!
Κάνω ό,τι μπορώ.
Πάτα το.
Τι? Δε θα εγκαταλείψω τόσο εύκολα.
Ήμουν πολύ περίεργος να δω τι θα έλεγαν οι γονείς μου.
Καλά, δεν τελείωσαμε σ' ένα μάθημα...
Δε θα τα κατάφερνα να με χειρίζονται όπως παλιά.
Οπότε αποφάσισα να φύγω απ' το σπίτι.
Πήρα ό,τι σκέφτηκα ότι θα χρειαστώ.
Και βγήκα στο δρόμο.
Ήθελα να φύγω, κάπου μακριά, στην Κίνα...δεν ξέρω.
Οι γονείς μου θα εύχονταν να έφευγα, και θα γυρνούσα μόνο
σαν καπετάνιος που θα έβγαζε πολλά λεφτά.
Με τα λεφτά μου θα μπορούσα να πάω ένα σινεμά,
Κι όλοι θα έλεγαν: Κοίτα! Είναι ο Νικολά!
Όχι τόσα λεφτά που πληρώνει και των γονιών του τα εισητήρια.
Παρόλο που δεν είναι καλοί μαζί του.
Και σταμάτησες?
Όχι, σκεφτόμουν.
Δε θα πρεπε να μαι εγώ αυτός που θα φύγει.
Στην τελική εγώ ήμουν πρώτος.
Αυτός που πρέπει να φύγει είναι το μωρό.
Οπότε αν έρθει το μωρό....
Θα το βγάλουμε στο δρόμο.
Πως?
Το πάμε στο άσυλο!
Δε γίνεται, δεν είναι ζώο.
Το βρήκα, θα το αφήσουμε στη ζούγκλα.
Τότε θα το μεγαλώσουν οι λύκοι...
Το χω διαβάσει κάπου, τρομερό.
Όχι, η ζούγκλα είναι μακριά.
Θα μένει σε καλύβα και θα μορφωθεί μόνο του.
Θα το ταϊζουμε με τη σειρά.
Μόνο Πέμπτες μπορώ εγώ.
Κι εγώ μόνο Πέμπτη.
Κι εγώ, εκτός κι αν είμαι τιμωρία, δηλαδή συνέχεια.
Οπότε να τον ταϊζουμε έξω, όπως τη γάτα της γιαγιάς μου.
Γελοίο, τα μωρά δεν είναι γάτες να τρώνε μόνα τους.
Τ' άκουσα όλα.
Τι άκουσες καρφί?
Θέλετε να πάτε το μωρό του Νικολά σε μια καλύβα στη ζούγκλα
και να το σταματήσετε να τρώει γατοτροφή. Θα τα πω στη δασκάλα,
και στο διευθυντή και θα τιμωρηθείτε.
- Εκτός κι αν... - Εκτός κι αν τι?
Εκτός κι αν βοηθήσετε με την ιδέα μου για το θέαμα της δασκάλας.
Και τι ιδέα έχεις?
Έχω μια ιδέα,
αλλά δε μπορούμε να διώξουμε μόνοι μας το μωρό.
Αν το μάθει η αστυνομία την κάτσαμε.
Η μόνη λύση:
Να το απαγάγει ένας γκάνκστερ.
Γκάνκστερ? Και που βρίσκει κανείς έναν?
Πσςς! Κύριε!
Ελάτε!
Ποιος θα μου πει ποιο ποτάμι διασχίζει το Παρίσι?
Κλωτέρ?
Κλωτέρ, άκουσες την ερώτηση?
Ποιο ποτάμι διασχίζει το Παρίσι?
Σωστά, ποιος ποταμός?
- Έλα... - Είναι...
- Κλωτέρ? - Μάλιστα κυρία.
Έχεις ταξιδέψει με πλοίο με τους δικούς ποτέ?
- Μάλιστα κυρία. - Κι απο που ταξιδέψατε?
Απ το Σέιν.
Είδες...
Η δομή της λογοτεχνίας βρίσκεται στο να μετράς τις συλλαβές,
Αν ο τονισμός, που βρίσκουμε στην ισλανδική ποίηση...
όπως ο Σνόρισν...Σνν....
Δε μπορώ να το προφέρω,
Τότε κάτσε.
Θα βοηθήσεις ή θα σχολιάζεις?
Σνόρρι Στούρλεσον.
Ο Σνόρρι Στούρλεσον που έθεσε τις βάσεις
αντικαθιστόντας το ουσιαστικό..
με μια περίφραση ή μεταφορά.
- Μία ακόμη...μουσική. - Α, όχι καλή μου.
Δε νομίζω ότι η καΜπουσμπούμ θα θέλει να μιλήσει για μουσική,
ειδικά αφου θα της έχεις πει τα πάντα για τη σκανδιναβική ποίηση του 13ου αιώνα.
Πιστεύω ότι θα ναι ένα ευχάριστο καλλιεργημένο άτομο...
....για να κάνεις διάλογο
όσο οι άντρες θα μιλούν για δουλειές.
- Άντε... - Το στύλ Μπαρόκ.
Προέρχεται απ την Πορτογαλέζικη λέξη Μπαρόκο...
Παιδιά! Δείτε!
Ο Φρανσίς Λεμπόργν!
Αυτόν θέλουμε!
Τελειώσατε? Άντε, μπρος.
Παιδιά, η δασκάλα σας θα απουσιάσει για λίγες μέρες.
Θα την αντικαταστήσει η Κυρία Ναβαράν.
Να την.
Γεωγραφία: Ποταμοί της Γαλλίας.
Καθίστε.
Ησυχία!
Λοιπόν το σημερινό μάθημα λέει για τους ποταμούς...
Θα σας εξετάσω πάνω στο θέμα.
Αλλά πρώτα θα κρεμάσουμε το χάρτη. Ποιος θα την κρεμάσει?
Κάθησε!
Εγώ θα πω ποιος θα τον κρεμάσει.
Εσύ κει πίσω....πως σε λένε?
Κλωτέρ κυρία.
Φαίνεσαι ποιο πειθαρχημένος απ τους άλλους.
Πήγαινε να κρεμάσεις το χάρτη.
- Μα κυρία... - Ησυχία!
Βλέπω έναν επίμονο φιλαράκο.
Κι εγώ θα τον λυγίσω αυτό το φιλαράκο. Κατάλαβες?
Εσύ....πες μου για τον Σηκουάνα.
Ο Σηκουάνας ξεκινάει απ το οροπέδιο του Λάνγκρς.
Κι έχει μήκος 776 km.
Κι επεκτείνεται σε κανάλια.
Πολύ καλά. Εσύ?
Οι πιο διάσημοι ποταμοί είναι: Ο Αμπ, ο Μαλ, ο Όισε κι ο Λόινγκ.
Πολύ καλά!
Εσύ καραγκιοζάκο? Ναι, ναι εσύ.
Σε ρώτησα κάτι. Έχεις να μου πεις τίποτα για τον ποταμό Σηκουάνα?
Όχι!!! Λοιπόν, στη γωνία.
Για να μάθεις καραγκιοζάκο να θες να κρεμάς κιόλας.
Τι έπαθες?
Δεν έχει συνηθίσει κυρία.
- Θα σου δείξω. - Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
- Δε λέει για γκάνκστερς. - Ψάξε για Λεμπόρν.
Φράνσις Λεμπόρν. Το βρήκα.
- Ναι? - Ο Φράνσις Λεμπόρν?
Μισό λεπτό. Φράνσις για σένα.
Ρώτα τον αν μπορεί να αναλλάβει και την καινούργια δασκάλα.
- Ναι? - Ο Φράνσις Λεμπόρν?
- Ναι ο ίδιος. - Σου χω δουλειά για καθάρισμα.
Καθάρισμα? Καλύτερα να έρθετε εδώ.
- Γιατι να ρθω? - Για να το καθαρίσω εδώ.
- Όχι θέλουμε μόνο να μας λύσεις κάτι. - Αυτό θα κοστίσει.
Αν έρθω θα κοστίσει περίπου 500 φράγκα.
Θα σας ξαναπάρουμε.
- τι σου πε? - Τι?
Θέλει 500 φράγκα.
Τι μαλάκες οι γκάνκστερ.
Και για τη δασκάλα πόσα?
Ωω, παλιά σοκολατάκια.
Μην φας χαρά μου. Σκέτο δηλητήριο.
"ΑΙΘΟΥΣΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ"
- Ναι? - Ένα δώρο για σας.
Καλο εκ μέρους σου... σ' ευχαριστώ.
- Οικονόμο? - Ναι, θέλω να πάρεις οικονόμο.
Μη σηκωνομαι συνέχεια απ' το τραπέζι να φέρνω φαγητό.
Κι είναι και πιο στυλάτο.
Για το μενού: "Καραβίδα αλα μαγιονέζ"
Καραβίδα? Ξέρεις πόσο κάνουν?
Δε γίνεται να πάρουμε κάτι άλλο που να κάνει με τη μαγιονέζα?
Και λίγο πιο λιτά τα υπόλοιπα?
Ένα απλό γεύμα?
Μπορούμε να φτιάξουμε σάντουιτς για την τηλεόραση αν θες μόνο φαί.
Αναρωτιόμουν τη νύχτα...
...πως να μαζέψουμε 500 φράγκα με τους φίλους μου.
Ο Τζέφρυ έφερε κάτι ξεχωριστό στο σχολείο.
Τι κάνεις μ' αυτό?
Έχεις ψιλά? Διαλέγεις ένα νούμερο, πχ το 6,
Το βάζεις πάνω, γυρνάω τη ρουλέτα.
και πετάω το μπαλάκι...
Κι έχασες.
Έτσι θα μαζέψουμε 500 φράγκα.
Πρέπει να παίξουμε με μεγάλους, για να πάρουμε τα λεφτά.
Τι κάνετε? Παίζετε ρουλέτα? Και με λεφτά?
Ακούστε καλά.
Ξέρετε που οδηγούν κάτι τέτοια? Στη φυλακή.
Φέρτο εδώ. Ωραία δώρα σας κάνουν!
Τώρα όλοι στην τάξη.
Σας έχω κακά νέα...
Η αντικαταστάτρια αρρώστησε ξαφνικά σήμερα.
"ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ"
Ένοχος ο κατηγορούμενος!
Κι είναι κι ένα βρωμερό καρφί.
Ανιάν, τι έπαθες?
Δε μπορείτε να με χτυπήσετε, φοράω γυαλιά.
Η κυρία Ναβαράν κρύωσε και θα μείνει σπίτι της.
Θα μείνετε στην τάξη υπό την εποπτία ενός καλού μαθητή.
Χρειάζομαι κάποιον εμπιστοσύνης.
Σήμερα θα κάνουμε αριθμητική.
Ανοίξτε τα τετράδιά σας, θα κάνουμε ασκήσεις.
Ησυχία, εγώ κάνω κουμάντο.
Ποιος νομίζεις ότι είσαι, καρφί!
Εντ, στη γωνία.
Θα τη φας την αριθμητική.
- Δε μπορείς φοράω γυαλιά. - Όχι για πολύ.
Τζέφρυ! Θα πάρουμε πίσω τη ρουλέτα σου.
Οκ, αλλά πως?
- Θάνατος στους δασκάλους?! - Όχι, όχι, στους κερδοσκόπους!
Πες τα στον διευθυντή.
Στην καριέρα μου είχα ορισμένες κακές εμπειρίες.
Δε θα στη χαρίσω νεαρέ μου.
Τι τιμωρία προτείνεις κύριε Μπουιλιόν..εε...Μπρου...?
300 φορές: "Δε θα ξαναγράψω εξωφρενικά πράματα"
"Τα κτίρια ανήκουν στο σχολείο,"
"και στην εκπαίδευση η οποία μου δίνει εφόδια για την κοινωνία"
Μέχρι το "στο σχολείο" είναι ακριβές.
Και θα φεύγεις τελευταίος απ το σχολείο, αυτοί είναι οι κανόνες.
Κατανοητός φίλε μου?
Εσείς κυρία μου?
Εντάξει, για σας θα το διασκεδάσω.
- Πως το παίζω? - 10 Φράγκα.
- Και σε ποιο νούμερο? - Όπου θέλετε.
- Στο 4 για παράδειγμα. - Στο 4 λοιπόν.
10 στο 4....ξεκινάμε.
Κέρδισα!
Μα...αυτά έγραψες μόνο σε μια ώρα?
Δώσε μου.
Μα που είναι?
- Αγάπη μου, δέσε μου τη. - Εγώ είμαι δεμένη.
Πέρασα όλη τη μέρα στην κουζίνα και εκείνη δεν έρχεται.
Μα που είναι?
- Ηρέμησε. - Πως να ηρεμήσω?
Έρχονται οι Μουσμπούν και δεν έχω κανένα να σερβίρει.
Α, να την.
Θα τα πετούσα ούτως ή άλλως! Άντε άντε!!!
- Τι ν' αυτό? - Καραβίδα αλά μαγιονέζ.
Είναι υπέροχο. Θα φας πεντανόστιμα ραβιόλι με τομάτα.
- Δε θέλω, θέλω αστακό. - Νικολά σταμάτα.
Μα που είναι επιτέλους?
- Καλησπέρα κύριε Μπουσμπούμ! - Καλησπέρα κυρία μου.
Δεν είναι εδώ η γυναίκα μου?
Της είπα να ξεκινήσει μέχρι να παρκάρω κι εκείνη έφυγε!
Ξαφανίστηκε.
Ωω καΜπουσμπούμ! Λάθος μου, συγγνώμη!
Ελάτε μαζί μου. Είμαστε όλοι...
Νικολά πήγαινε στον πατέρα σου.
Καλησπέρα κύριε και κυρία Μπουσμπούμ.
Α! Να κι ο διάσημος Νικολά.
Σ' άρεσε η σβούρα?
Εννοείται! Αλλά ο μπαμπάς δε μ αφήνει να παίζω,
γιατί κάνει πολύ βαβούρα.
Την άλλη φορά θα ναι κάτι άλλο.
Τι σου αρέσει?
Αν μπορούσατε να μου δώσετε 500 φράγκα θα ταν υπέροχο.
Τι θα τα κάνεις τα 500 φράγκα?
Πρέπει να το ψιθυρίσω.
Για να απαγάγουν τον αδερφό μου για να μη με ξεφορτωθούν οι γονείς μου.
Κοίτα Νικολά, αν θες να βγάζεις λεφτά πρέπει να δουλέψεις σκληρά.
Μια μέρα θα μ' ευχαριστείς.
Αν μου τα δώσετε τώρα, θα σας ευχαριστήσω αμέσως.
Νικολά πήγαινε στην κουζίνα.
Παιδιά...
- Τους χαιρέτησα. - Ωραία.
Τώρα τρώγε.
Γνωρίζετε για τη Σκανδιναβική λογοτεχνία κυρία Μπουσμπούμ?
Προσωπικά μ' αρέσει η ποίηση του 13ου αιώνα.
Αντικαθιστώντας την προσωπική αντωνυμία με μια μεταφορά...
Παρα πολύ ενδιαφέρον.
Έχω τρομερή αδυναμία για... στίχους του Σνόρρι.
Σνόρκι-σνοφ...
Σνορ...στορ...Στόρκι-σλεβ.
Σμερκιεστάουφ
Ξέρατε ότι η λέξη Μπαρόκ προέρχεται απ την Πορτογαλλία?
Απ την πόλη Μπαρόκο, γνωστή για τα στρείδια της.
και απ το Λούλι, υπάρχει σοκολάτα με το ίδιο όνομα.
- Να καθίσουμε στο τραπέζι? - Ναι!
Θα ναι ένα απλό δείπνο.
Ευτυχώς, μου τη δίνουν οι άνθρωποι
που προσπαθούν να εντυπωσιάσουνε με πράματα οπως,
"Καραβίδα αλά μαγιονέζ"
Με συγχωρείτε λίγο...
Λοιπόν!
"ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ"
Μπορούμε να τραγουδήσουμε στους δρόμους.
ή να πουλάμε πράματα στο δρόμο!
Όχι πρέπει να βρούμε κάτι να τα μαζέψουμε γρήγορα.
Για μισό! Ο μπαμπάς μου μού έχει πει πως έγινε πλούσιος.
Βρήκε ένα μήλο στο δρόμο και το πούλησε για ένα φράγκο.
Και μετά?
Μ αυτό αγόρασε δύο μήλα τα οποία πούλησε για 2 φράγκα το κάθε ένα.
Και μετά?
Μετά πέθανε η θεία του και πήρε όλα τα λεφτά.
Και μετά?
Παιδιά, γύρισε η δασκάλα!
Να τους!
Θα το κάνουμε όπως στην πρόβα.
Όποιος σκληρήξει θα γίνει η καταδίκη του.
Κατανοητοί?
Ωραία.
Καθήστε παιδιά.
Πείτε μου λοιπόν, πως πάει το σχολείο? Καλά?
Πρέπει να χαλαρώσουν αυτά τα παιδιά.
Σας έχω ένα γρίφο.
Τι είναι κίτρινο, μικρό και κάνει κροκ κροκ.
'Ενα κοτοπουλάκι που τρώει πατατάκια.
- Τι μάθατε φέτος? - Τα ποτάμια.
-Σύμφωνοι - Σήκω πάνω Ανιάν.
Όχι. Το παιδί πίσω.
- Πως σε λένε παιδι μου? - Κλωτέρ κύριε.
Ωραία, για πες μου....
Ποιος ποταμός διασχίζει το παρίσι?
Άκουσες? Ο ποταμός που διασχίζει το Παρίσι.
"Έχεις ταξιδέψει με τους γονείς σου με πλοίο?"
Ο Σηκουάνας.
Μπράβο Κλωτέρ!
Ήταν δύσκολη ερώτηση?
Πως πάνε οι διαπραγματεύσεις?
Θα πάρουμε την επωνυμία.
Και για τι ποσοστό μιλάμε?
Το λιγότερο 10.
Φτιάξε μου μια σύνοψη του αρχείου.
- Ναι? - Εγώ είμαι.
Είπε τίποτα ο Μπουσμπούμ για το δείπνο?
Ξέρω πως θα μαζέψουμε τα λεφτά! Κοίτα!
Παιδιά θέλετε να γίνετε αόρατοι?
Τι εννοείς?
Πηγαίνετε στο βάλτο και θα δείτε!
Οκ, λοιπόν?
Έχουμε τη φόρμουλα του μαγικού φίλτρου.
Πιείτε το και θα γίνετε σούπερ δυνατοί.
Κάνει 5 φράγκα.
Και πως ξέρουμε ότι λειτουργεί?
Εσύ , έλα εδώ.
Πήγαινε να γυρίσεις το λεωφορείο.
- Επόμενος! - Τα λεφτά πρώτα.
Πλήρωσε.
- Έχουμε αρκετά? - Σχεδόν...
Μ αυτά μας κάνουν...
530 Φράγκα!
Τι κάνατε στο γιο μου?
Θα τα πω στου γονείς σας.
Παλιοαπατεώνες!
Θα σας πιάσω.
Έχουμε τα λεφτά για το καθάρισμα.
- Ωραία, που είναι το αμάξι. - Θα σας ξαναπάρουμε.
Τώρα θέλει αυτοκίνητο.
Τι γεύση κύριε?
- Ορίστε? - Σοκολάτα-φράουλα
Καλώς κύριε.
Οι άλλοι περιμένουν στο τηλέφωνο.
- Τι? - Δεν ξέρω να οδηγώ.
- Πρέπει να βάλεις μπρος. - Πήρε τα κλειδιά.
Τότε βάλε μπρος με τα καλώδια.
Το χω δει σε μια ταινία.
Αλλαγή πορείας: Καλά. Οδήγηση στην πόλη: Καλά.
Να δούμε αν μπορείς να παρκάρεις.
Απο δω.
Ακολούθησε το αυτοκίνητο.
Γρήγορα, πάτα το γκάζι.
Απο δω κάτω.
Θέλω κάποιον εμπιστοσύνης στην εταιρία.
Ξέρετε δε θα ζω για πάντα.
Πρέπει να σκεφτώ κάποιον επιτυχημένο.
Πρόσεχε!
Ευτυχώς που ήσουν εδώ.
Λοιπόν τι λες για τη διεθνικοποίηση?
Δεν μπορείς να αρνηθείς τη Γαλλία.
Ακριβώς, αυτό σκεφτόμουν.
- Μα... - Σιωπή.
Καλό και το πάρκιν.
Φχαριστώ.
Δε θα πιάσει ποτέ η ιδέα σου.
Πως θα πάμε στο τηλέφωνο.
Δεν ξέρω.
Πως φτάσαμε εδώ?
Γεια σας θα θελα να μιλήσω στον κύριο Φράνσις Λεμπορν.
Καλώς, περιμένετε.
- Παιδιά, ο Ζακίμ! - Παιδιά!
Μα δε χάθηκες?
Όχι, είχα πάθει ανεμοβλογιά.
Ο αδερφός μου. Έχετε δει τι καλός που είναι?
Μην τον αγγίζεις, θα αρρωστήσει μετά.
Τα μωρά είναι πολύ ευαίσθητα.
Τ ακούσατε? Είπε το όνομά μου.
Μα δεν τον ήθελες τον αδερφό σου!
Όχι, αυτό ήταν παλιότερα.
Γιατί?
Πριν καταλάβω ότι είναι σούπερ να σαι ο μεγάλος αδερφός.
Μπορώ να τον μάθω πολλά πράματα.
Ποδόσφαιρο ή ποδήλατο.
Και πάντα θα μαι το παράδειγμα.
"Στην ηλικία σου ο Ζακίμ έκανε αυτά"
Και θα εντυπωσιάζεται.
Μπορώ να του δίνω διαταγές και να κάνει ό,τι θέλω.
Λοιπόν, γεια σας παιδιά.
Ναι? Παρακαλώ! Παρακαλω!
Δεν θα οδηγήσω αμάξι ποτέ ξανά.
- Μα πήρες το δίπλωμά σου. - ΠΟΤΕ!
Μαμά! Μπαμπά!
Σας ευχαριστώ, είμαι πολύ χαρούμενος.
Γιατι μωρό μου?
- Που θα χω αδερφό! - Τι είπες Νικολά?
- Ποιον αδερφό? - Αυτόν που θα κάνει η μαμά.
Δε θα αποκτήσεις αδερφό. Πως σου ήρθε κάτι τέτοιο?
Μα...ήθελα έναν αδερφό!
Είναι ωραίος, ένας μικρός αδερφός.
Γιατι δεν έχω?
Δε μου δίνετε τίποτα.
Εκείνο το απόγευμα ο μπαμπάς κι η μαμά συνέχιζαν τα αστεία τους.
Μια μέρα, όταν γύρισα σπίτι,
είχαν μεγάλα νέα να μου πουν.
Δεν ξέρω πόσο καιρό παίρνει,
αλλά για μωρό περιμένεις πιο πολύ απ τα Χριστούγεννα.
- Μεθαύριο τότε? - Ούτε!
Η ζωή είχε ξαναγίνει νορμάλ.
Ο Τζέφρυ τιμωρήθηκε που έκλεψε το αμάξι.
Τώρα πρέπει να ρχεται σχολείο με τα πόδια.
Ξαναείδα την Μέρι-Εντγουιζ.
Με κάλεσε στα γεννέθλιά της.
Την Πέμπτη? Πιέζομαι, αλλά θα βρω κάποια ώρα για την Παρασκευή...
Αλλά μου βγήκε κάπως...
Κι αποκτήσαμε καινούργιο γείτονα.
Ο μπαμπάς κι αυτός τσακώνονταν πάλι.
Κι εγώ περίμενα...
- Αύριο? - Όχι.
Σύντομα όμως.
Δεν κρατιόμουν γι αυτά που θα του μάθαινα.
Κι ύστερα, ένα πρωί....
Πήγαμε όλοι στο νοσοκομείο.
Κι επιτέλους ο μικρός αδερφός μου ήρθε.
- Είναι κορίτσι! - ΤΙ?
Ωραία, σούτ!
Είναι πολύ γλυκιά, ένας άγγελος.
Μοιάζει στον μπαμπά της.
'Οχι, φτυστή η μαμά της.
Νικολά, είσαι ευτυχισμένος με την αδερφή σου?
Δύσκολο να πω.
Δεν είναι τελειωμένη. Θέλει ακόμη μαλλιά και δόντια.
- Μα είναι γλυκιά έτσι? - Γλυκιά?
Είναι κόκκινη σα πιπεριά.
Δε βλέπει τίποτα, κι είναι γεμάτη σάλια.
Όλοι λένε ότι γελάει αλλά απλά βγάζει φούσκες.
Εγώ ήθελα αδερφό αλλά η μαμά έβγαλε αυτό εκεί.
Δεν καταλαβαίνω το γιατί.
Μοιάζει σα κουρεμένη γάτα.
Αν το ξερα, θα ζητούσα σκύλο.
Τρελό, αλλά εκείνη τη στιγμή ήξερα πως θα πήγαινε η έκθεσή μου.
Τι θα θελα να κάνω άμα μεγαλώσω.
Θα θελα να κάνω τους ανθρώπους να γελάνε.
Εδώ κοιτάτε!
Υπότιτλοι Τabjeep@hotmail.com